Ο Κρίστοφερ Νόλαν για το Oppenheimer που ανακηρύχθηκε ταινία της χρονιάς 2023 από το Total Film και για τα βραβεία

Είναι επίσημο: το Oppenheimer είναι η ταινία της χρονιάς για το 2023 του Total Film. Για να το γιορτάσει, το περιοδικό Total Film συνομίλησε με τον σκηνοθέτη Christopher Nolan στον απόηχο της εγχώριας κυκλοφορίας του μεγαθήριου, το οποίο συγκέντρωσε 950 εκατομμύρια δολάρια στο box office και έγινε η τρίτη πιο εμπορική ταινία της χρονιάς.

Από τη φλυαρία για τα βραβεία μέχρι τις “σημαντικές” πρώτες προβολές του, ο Nolan συζητά για τις περιπλοκές της αριστουργηματικής βιογραφίας, καθώς και για τη συγκινητική μουσική του Ludwig GÖransson – η οποία πρόσφατα μπήκε στη playlist ενός rave…

Αυτή η συνέντευξη έχει υποστεί επεξεργασία για λόγους έκτασης και σαφήνειας.

Total Film: Συγχαρητήρια για την ανάδειξη του Oppenheimer ως ταινία της χρονιάς για το 2023 από το Total Film.

Κρίστοφερ Νόλαν: Σας ευχαριστώ. Αυτό είναι καταπληκτικό.

Αυτή τη στιγμή που μιλάμε, η ταινία έχει συγκεντρώσει 950 εκατομμύρια δολάρια…

Έχουμε μείνει πραγματικά έκπληκτοι από την αντίδραση. Έχεις μεγάλες προσδοκίες για κάθε ταινία και έχεις, υποθέτω, την κρυφή σου επιθυμία για το πώς θα μπορούσες να συνδεθείς με το κοινό. Αλλά η επιτυχία αυτής της ταινίας ξεπερνάει κατά πολύ τα όνειρά μας. Είναι πραγματικά αξιοσημείωτη. Είμαι ενθουσιασμένος.

ΥΠΟΓΡΑΦΕΤΕ!

(Πίστωση εικόνας: Universal/Total Film)

Αυτό το αφιέρωμα πρωτοεμφανίστηκε στο περιοδικό Total Film – Εγγραφείτε εδώ για να εξοικονομήσετε την τιμή του εξωφύλλου, να έχετε αποκλειστικά εξώφυλλα και να σας το παραδίδουν στην πόρτα ή τη συσκευή σας κάθε μήνα.

Η επιτυχία αυτή σας απέδειξε κάτι για το τι πιστεύατε ότι διψούσε το κινηματογραφικό κοινό;

Τα έχω καταφέρει καλά στην καριέρα μου σεβόμενος το κοινό και μη θεωρώντας τον εαυτό μου ή τους συνεργάτες μου διαφορετικούς από το κοινό. Είμαστε όλοι μέρος του κινηματογραφικού κοινού και θέλουμε να βλέπουμε ενδιαφέρουσες ιστορίες που αφηγούνται με συναρπαστικό τρόπο. Νομίζω ότι αν οι άνθρωποι προσπαθούν να κάνουν τις ταινίες υπερβολικά επιστημονικά και με υπερβολική φόρμουλα, αυτό τείνει να απογοητεύει τη δουλειά. Νομίζω ότι πρέπει απλώς να φτιάχνεις ιστορίες που ενδιαφέρεσαι να δεις ο ίδιος, και να εμπιστεύεσαι ότι, με αυτόν τον τρόπο, μπορείς να συνδεθείς με ένα ευρύτερο κοινό.

Θα μπορούσατε να πείτε ότι “η θεωρία θα σας οδηγήσει μέχρις ενός σημείου”…

[Γέλια] Μπορείς. Αυτά τα πράγματα αψηφούν την ανάλυση. Αν κάτι πετύχει στο box office, υπάρχει μια ολόκληρη βιομηχανία γεμάτη από ανθρώπους που θέλουν να αναλύσουν το γιατί, και στη συνέχεια να προσπαθήσουν να το αναπαραστήσουν. Τελικά, αυτό θα έχει πάντα περιορισμένη επιτυχία. Νομίζω ότι όλοι ξέρουμε τι θέλουμε ως κινηματογραφόφιλοι. Θέλουμε κάτι που να μας συναρπάζει, να μας εμπλέκει και να είναι κάτι απροσδόκητο.

Προβάλατε τη Δουνκέρκη σε κάποιους βετεράνους του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου. Προβάλατε το Oppenheimer σε κάποιον που είχε σχέση με τους ανθρώπους ή τα γεγονότα;

Υπήρξαν μερικές πολύ σημαντικές πρώτες προβολές. Το ένα ήταν για τον Kai Bird, ο οποίος έγραψε τον Αμερικανικό Προμηθέα, και έχει περάσει τόσα πολλά χρόνια σκεπτόμενος όχι μόνο τον Οπενχάιμερ, αλλά και τη Χιροσίμα, το Ναγκασάκι και όλα τα ζητήματα γύρω από αυτά, καθώς και την πολιτική της εποχής και τον Μακαρθισμό.

Είχα πολύ θετικές αλληλεπιδράσεις με τον Kai ενώ γύριζα την ταινία. Αλλά πραγματικά έπρεπε να τον κρατήσω σε απόσταση, ώστε να μπορέσω να επικεντρωθώ στη δουλειά της ελεύθερης προσαρμογής του βιβλίου που είχε γράψει αυτός και ο Martin Sherwin. Ο Martin Sherwin δυστυχώς πέθανε λίγο πριν γυρίσουμε την ταινία. Έτσι, η πρώτη προβολή της ταινίας για τον Kai όταν τελείωσε η ταινία ήταν μια πολύ συναισθηματική εμπειρία. Στο τέλος της προβολής, η αντίδρασή του ήταν πολύ βαθιά. Ήταν πολύ συγκινημένος από την ταινία, σαφώς. Και αυτό ήταν μια μεγάλη ανακούφιση.

Προβάλαμε επίσης την ταινία στον Charles Oppenheimer [εγγονό του Robert]. Αυτό ήταν επίσης κάτι για το οποίο είχα άγχος [γέλια], αλλά ανταποκρίθηκε πολύ καλά στην ταινία και θεώρησε ότι σεβόμαστε την ιστορία. Αυτό ήταν πολύ σημαντικό. Νομίζω ότι όποτε αναλαμβάνεις πραγματικά γεγονότα, υπάρχει μια αίσθηση ευθύνης που συνοδεύει αυτό. Αλλά δεν μπορείς να παραλύσεις από αυτό. Πρέπει να κάνεις την καλύτερη ταινία που μπορείς.

(Πίστωση εικόνας: Universal)

Ο Cillian Murphy δίνει μια εξαιρετική ερμηνεία. Ελπίζετε να τον δείτε να παίρνει κάποια βραβεία για τη δουλειά του;

Ξέρω ότι ο Cillian, όπως και εγώ, κάνουμε τη δουλειά για χάρη της δουλειάς. Αλλά σίγουρα πιστεύω ότι η ερμηνεία του είναι μία από τις καλύτερες που έχω δει ποτέ. Θα ήταν συναρπαστικό να τον δω να αναγνωρίζεται γι’ αυτό.

Να βλέπεις τον κόσμο να ανταποκρίνεται στην παράστασή του, να βλέπεις νέους ανθρώπους να πηγαίνουν ντυμένοι ως Oppenheimer… Συνδέθηκε με το κοινό με τον τρόπο που ήλπιζα. Είναι μια αριστουργηματική παράσταση. Ξέρω ότι ο Cillian δεν σκέφτεται με όρους βραβείων και τέτοιων πραγμάτων, αλλά ελπίζω σίγουρα ότι είναι εξίσου περήφανος με εμένα που βλέπω πόσο καλά έχει επικοινωνήσει και εκφράσει την αλήθεια αυτού του χαρακτήρα.

Η ταινία έχει αυτή την πολύ περίπλοκη διπλή αφηγηματική δομή, όσον αφορά τα χρονικά πλαίσια και την ασπρόμαυρη και έγχρωμη εκδοχή. Πόσο από αυτό ήταν προκαθορισμένο στο σενάριο και σε ποιο βαθμό το επεξεργαζόσασταν με την Τζένιφερ Λαμέ στο μοντάζ;

Νομίζω ότι, όπως συμβαίνει με όλα τα σενάριά μου, προσπαθώ να επεξεργάζομαι τη δομή πολύ προσεκτικά στη σελίδα, έτσι ώστε να πάμε στο μοντάζ με υλικό που έχει γυριστεί με μια αίσθηση του σκοπού προς τη δομή.

Αλλά η πολυπλοκότητα του πώς να επιτευχθεί η δομή που λειτουργεί με έναν τρόπο στη σελίδα και στη συνέχεια πρέπει να προσαρμοστεί για την οθόνη – αυτό πέφτει στην Jen, και έκανε αριστουργηματική δουλειά. Πραγματικά βρήκε εξαιρετικούς τρόπους για να αγκαλιάσει τη δομή, αλλά και να βρει τους συναισθηματικούς ρυθμούς μέσα σε αυτή, ώστε να μην αισθάνεται υπερβολικά τεχνικό.

Η ταινία χτίζεται πραγματικά μέχρι την τελευταία γραμμή διαλόγου. Σε ποιο σημείο της διαδικασίας καταλήξατε σε αυτό το τέλος;

Πάντα προσπαθώ να βρω το τέλος όσο το δυνατόν νωρίτερα. Δεν είχα προχωρήσει πολύ στη συγγραφή του πριν καταλήξω στην τελική μορφή του τέλους. Η βασική ιδέα ήταν κάτι που είχα σκεφτεί από νωρίς.

Αλλά σε σχέση με την προηγούμενη απάντηση, το μοντάζ αυτής της τελικής ακολουθίας ήταν ένα από τα πράγματα που πήρε περισσότερο χρόνο. Είναι μια τόσο λεπτή ισορροπία σε αυτές τις τελευταίες στιγμές, μεταξύ της επικοινωνίας του σκοπού του τέλους και του τι ήταν όλο αυτό που χτιζόταν, με τον τρόπο ενός θρίλερ. Και στη συνέχεια, οι τελευταίες εικόνες να μοιάζουν ενσωματωμένες στην ταινία και όχι σαν μια διδακτική σπονδυλική στήλη. Αυτό απαιτούσε πολύ καλή δουλειά από την πλευρά της Τζεν.

Και, φυσικά, η μουσική του Ludwig GÖransson ήταν ένα από τα τελευταία πράγματα που οριστικοποιήσαμε. Δούλεψε και δούλεψε και δούλεψε – και τελικά την έφτασε σε ένα εξαιρετικό σημείο. Κάποιος μου έστειλε τις προάλλες ένα βίντεο με ανθρώπους σε ένα rave, που το άκουγαν [γέλια]. Στην αρχή, ξαφνιάστηκα αρκετά, αλλά κατά κάποιο τρόπο το καταλαβαίνω. Η ταινία τραγουδάει, έτσι δεν είναι; Υπάρχει ένας στατικός μηδενισμός που συμβαίνει εκείνη τη στιγμή. Είναι ένα πραγματικά αξιοσημείωτο κομμάτι μουσικής.

Το Oppenheimer κυκλοφορεί τώρα στην Universal 4K UHD, Blu-ray και DVD.

Προμηθευτείτε το νέο τεύχος του Total Film, που κυκλοφορεί τώρα. Το Total Film έχει μια τεράστια ανάλυση προεπισκόπησης για το 2024 με αποκλειστικές πληροφορίες για όλες τις μεγαλύτερες κυκλοφορίες που έρχονται τη νέα χρονιά.

Και δεν είναι μόνο αυτό. Περιλαμβάνεται επίσης το ένθετο “2023 Review of the Year”, το οποίο περιλαμβάνει τη σύνοψη των καλύτερων ταινιών και τηλεοπτικών σειρών της χρονιάς. Προπαραγγείλτε το τεύχος εδώ για να εξασφαλίσετε το αντίγραφό σας ή κάντε κλικ εδώ για να γίνετε συνδρομητές του Total Film και να μην χάσετε καμία αποκλειστικότητα.