Οι κατόχοι είναι οι μυστικοί κακοποιοί του Hogwarts Legacy και έχω τις αποδείξεις για να το αποδείξω

Οι πλαισιωμένες προοπτικές διαμορφώνουν τις εμπειρίες μας στο Hogwarts Legacy πολύ περισσότερο από ό, τι ίσως έχετε παρατηρήσει. Δεν λέω ότι αυτή η προκατάληψη προέρχεται από εσάς – όπως όλα τα καλύτερα RPGs, το Hogwarts Legacy μας επιτρέπει να προσαρμόσουμε πλήρως τον χαρακτήρα μας πριν βυθίσουμε στα μυστήρια μιας σύνθετης, εκκαθάρισης ιστορίας. Γνωρίζουμε ήδη ότι το τέλος είναι μάλλον απογοητευτικό αν έχετε ελπίδες για να γυρίσετε το κακό, οπότε δεν υπάρχει μεγάλη ευκαιρία να κυριαρχήσετε τα χέρια της μοίρας από αυτή την άποψη.

Ωστόσο, τα περισσότερα από αυτά που γνωρίζουμε για το Hogwarts, την αρχαία μαγεία και οποιεσδήποτε συνδέσεις με την εξέγερση του Goblin μεταδίδονται σε εμάς από τους κατόχους. Οι τέσσερις προστάτες της αρχαίας μαγείας είναι δευτερεύοντες χαρακτήρες στο παιχνίδι και κάθε μία από αυτές έχει αποθηκεύσει αναμνήσεις που μπορείτε να έχετε πρόσβαση μόνο σε μια συγκεκριμένη σειρά. Τοποθετημένο στο τέλος των μακρών ακολουθιών μάχης που ονομάζονται δοκιμές, βλέποντας αυτά τα cutscenes μας επιτρέπει να συνθέτουμε την ιστορία που υποστηρίζει την κληρονομιά του Hogwarts.

Υπάρχει μια δοκιμή ανά κάτοχο για να δοκιμάσετε τη χαρά σας ως spellcaster καθώς και τις ηθικές σας ίνες, οπότε ουσιαστικά πρέπει να αποδείξετε τον εαυτό σας άξια των μυστικών τους. Αλλά ακριβώς όπως ο Χάρι βλέπει τις αναμνήσεις του καθηγητή Slughorn μόνο για να διαπιστώσει ότι είχαν παραβιαστεί, το γεγονός ότι μπορούμε μόνο να επικυρώσουμε τα λόγια των κατόχων ενάντια στις εντελώς λανθασμένες αναμνήσεις τους είναι ύποπτες για μένα. Μπορούν να είναι αξιόπιστοι ή ψέματα στα πρόσωπά μας για να καλύψουν μια πολύ πιο σκοτεινή αλήθεια;

Έχετε πλαισιωθεί #

(Πιστωτική εικόνα: Παιχνίδια WB) Hogwarts Legacy Review

(Πιστωτική εικόνα: λογισμικό Avalanche)

Με την εκπληκτική αναψυχή των αγαπημένων ορόσημων του Χάρι Πότερ και της συναρπαστικής μάχης, η Hogwarts Legacy έχει σίγουρα τις στιγμές της.

Το να είσαι ο κύριος χαρακτήρας δεν σημαίνει ότι είσαι ασφαλής από την παραπλανητική αφήγηση. Εισαγάγετε τους κατόχους. Αυτοί οι τέσσερις αποφοίτοι του προσωπικού του Hogwarts έζησαν πριν από πολλούς αιώνες, οπότε θα αλληλεπιδράτε με τις ομοιότητες των πορτρέτων τους. Ακριβώς από το ρόπαλο, οι ευκαιρίες για αναξιόπιστη αφήγηση είναι εκεί: αυτοί δεν είναι οι ίδιοι οι άνθρωποι, αλλά οι ζωγραφισμένες effigies τους που έχουν μείνει πίσω για ένα σκοπό. Στον κόσμο του Wizarding, οι πίνακες μπορούν να μαγεθούν για να μιλήσουν, να ενεργήσουν και ακόμη και να μεταφέρουν πληροφορίες με τον τρόπο του μοντέλου ζωντανών τους, αλλά δεν πρέπει ποτέ να μπερδεύονται με το ίδιο το άτομο.

Αυτό δεν φαίνεται να συμβαίνει στην κληρονομιά του Hogwarts. Ο χαρακτήρας μας, καθώς και ο καθηγητής και ο καθηγητής καθηγητής του Mentor Fig, είναι περισσότερο από ευτυχείς να κάνουν ακριβώς αυτό που τους ζητούν αυτοί οι πίνακες χωρίς να θαυμάσουν το θαυμαστικό του “Beard της Merlin”.

Καθώς παίζετε μέσα από την κύρια questline, θα αποκαλύψετε το κοινό, επίσημο καθήκον των κατόχων: για να προστατεύσετε ένα αποθετήριο γεμάτο με ασταθή αρχαία μαγεία που έχει από καιρό θαφτεί βαθιά κάτω από το σχολείο, που δημιουργήθηκε από έναν συνάδελφο Magial-Wielding καθηγητή που ονομάζεται Isidora Η Morganach, του οποίου η γεύση για την εξουσία την κατανάλωσε. Μεγάλη ιστορία σύντομη, η Isidora κατέληξε να σκοτωθεί από έναν από τους κατόχους μετά από μια μαγική αψιμαχία και από τότε οι τέσσερις καθηγητές του Hogwarts περιμένουν το σωστό άτομο (αυτό είναι εσείς) να συνεχίσουν την κληρονομιά τους.

Σύμφωνα με τους κατόχους, η Isidora πήγε αδίστακτος. Με τη δολοφονία της, οι κατόχοι ενεργούσαν μόνο για το καλό του κόσμου μάγου, έτσι;

Πραγματικά, ποτέ δεν μας λένε αυτό εντελώς. Οι πίνακες δεν έχουν μαγεθεί για να μας δώσουν πραγματικές πληροφορίες, μόνο κρυπτικές οδηγίες και απογοητευτικές ματιές. Με την παρακράτηση πληροφοριών από εμάς και μας καθοδηγώντας κάτω από μια γραμμική πορεία των αναμνήσεων για να βιώσουμε το ένα μετά το άλλο, οι κατόχοι δίνουν αποτελεσματικά στον παίκτη καμία ευκαιρία να σκεφτούμε αν αυτό που βλέπουμε είναι η αλήθεια – ή αν, όπως και οι ίδιοι οι κατόχοι,, Όλα έχουν πλαισιωθεί για εμάς ακριβώς έτσι.

Γνωρίζοντας εμένα γνωρίζοντας εσένα #

(Πιστωτική εικόνα: Παιχνίδια WB)

Το να είσαι ο κύριος χαρακτήρας δεν σημαίνει ότι είσαι ασφαλής από την παραπλανητική αφήγηση.

Εκτός από το να είναι ουσιαστικά ολογράμματα, ένας άλλος λόγος για να δυσπιστούμε στους κατόχους είναι ότι φαίνονται αμέσως δυσπιστίες για εσάς στην πρώτη θέση. Θέλουν να βλέπετε την Isidora ως επικίνδυνο άτομο, αλλά επειδή παρουσιάζεται ως αντανάκλαση του χαρακτήρα σας, ουσιαστικά σας ζητούν να παραδεχτείτε ότι είστε επίσης κίνδυνος.

Παρόλο που αρχικά άνοιξε με καλές προθέσεις, η πτώση της Isidora είναι, σύμφωνα με τις αναμνήσεις τους, με ρίζες στην έμφυτη δίψα της για εξουσία και έλεγχο. Χρησιμοποιούσε την αρχαία μαγεία για να εξαγάγει πόνο από εκείνους γύρω της, με έμφαση στην παροχή βοήθειας στον παθιασμένο πατέρα της, ο οποίος ποτέ δεν ανέκτησε συναισθηματικά από τον τραυματικό θάνατο του αδελφού της.

Όσο για τις ίδιες τις ομοιότητες, σχεδόν δεν πρέπει να αναφέρει. Τόσο εσείς όσο και η Isidora ξεκίνησαν το σχολείο ως μαθητές του πέμπτου έτους, και οι δύο μπορείτε να δείτε ίχνη της αρχαίας μαγείας που εμφανίζονται ως όμορφα λαμπερά σκέλη στον κόσμο γύρω σας. Τόσο εσείς όσο και η Isidora πρέπει να εκπαιδεύσετε τον εαυτό σας για να χειριστείτε προσεκτικά αυτή τη μαγεία και και οι δύο σας έχουν και εκείνους στη ζωή σας που θέλετε να θεραπεύσετε με τη μαγεία σας. Το παιχνίδι υπονοεί ότι ακριβώς όπως η Isidora θα μπορούσε να εξαγάγει τον πόνο του πατέρα της, ίσως να μπορέσουμε να κάνουμε το ίδιο για την καταραμένη αδερφή του Sebastian, Anne, την οποία ξοδεύουμε πολλές πλευρικές αναζητήσεις που πηγαίνουν σε ακραία μήκη για να θεραπεύσουν. Αλλά ακριβώς όπως η Isidora προειδοποίησε να μην χρησιμοποιήσει τη μαγεία της για να πάρει πόνο που δεν ήταν δική της, ο παίκτης αρνείται την ευκαιρία να βοηθήσει την Anne.

(Πιστωτική εικόνα: Παιχνίδια WB)

Αυτός ο παράλληλος μεταξύ του κύριου χαρακτήρα και της Isidora μπορεί να είναι ο λόγος για τον οποίο η απροθυμία των κατόχων να είναι πιο επικείμενη με τις πληροφορίες. Μετά από όλα, είναι λίγο επικίνδυνο να προσλάβει το πνευματικό δίδυμο του ίδιου του ατόμου που σκοτώσατε απλά επειδή πήραν λίγο ισχυρό.

Το Hogwarts Legacy σάς βάζει στο έλεος τεσσάρων ζωγραφισμένων νεκρών και ποτέ δεν σταματάει να ρωτάει αν αυτό έχει νόημα. Ίσως αν είχαν προσπαθήσει να υποστηρίξουν και να άνεαν την Isidora αντί να την κακοποιήσουν από το φόβο της δύναμης της, ίσως ήταν σε θέση να την τραβήξουν πίσω από το χείλος. Ο μόνος λόγος για τον οποίο πιστεύουμε ότι η μαγεία της Isidora είναι επιβλαβής είναι επειδή είδαμε την κενή ματιά του πατέρα της στις αναμνήσεις του καθηγητή San Bakar, αλλά όταν παρατηρούμε την Isidora’s, την ευχαριστεί θερμά για να του φέρει κάποια ειρήνη.

Ίσως κανένα από αυτά δεν συνέβη με τον τρόπο που μας είπαν, και οι κατόχοι καλύπτουν τη δολοφονία της Isidora για πολύ πιο ύπουλους λόγους; Ίσως ψάχνω απεγνωσμένα για βάθος όταν απλά δεν υπάρχει πια; Είτε έτσι είτε αλλιώς, δεν είμαι πεπεισμένος από τους κατόχους και την αυτοπεποίθησή τους, και θα ήθελα να είχαμε καλύτερη ευκαιρία να τα κολλήσουμε σε αυτούς και να εκδικηθούμε την Isidora.

ελέγξτε μερικά άλλα παιχνίδια όπως το Hogwarts Legacy αν είστε φαγούρα για μαγεία.