Η εισαγωγή μυστικών αντιπροσώπων στην Fortnite μου με πείθει τελικά

(Πιστωτική εικόνα: Epic Games)

Ο μπαμπάς μου είναι καλύτερος από τον μπαμπά σου στο Fortnite. Τόσο καλό είναι ότι έχει τοποθετήσει το νικητή του Royale στο Twitter αργά, προσθέτοντας ετικέτες σε επαγγελματίες παίκτες όπως Ninja και Sypher και τους παρουσιάζοντας στην μεγάλη ηλικία των 58 ετών. Ξέρει τον χάρτη από μέσα και φτάνει τις νίκες του παίζοντας όπως μια αρχαία χελώνα – κρύβεται στους θάμνους, δημιουργώντας παγίδες και φωνάζοντας τις τελευταίες στιγμές νίκες από τις σκιές. Το ενδιαφέρον του για το παιχνίδι έχει παροτρυνθεί από τους φαινομενικά ανήσυχους γιαγιάδες Fortnite που τον επισκέπτονται σε εβδομαδιαία βάση. Η φρενίτιδα τους έφτασε στο τέλος του φεστιβάλ με την έναρξη του Season 2 του Fortnite στο τέλος του Φεβρουαρίου, που έφερε μαζί του ένα εντελώς νέο interface, έναν μυστικό πράκτορα μετα-αφηγηματικό εμφύλιο πόλεμο, Deadpool και απομακρυσμένα εκρηκτικά (ωραία για το νικηφόρο ποσοστό του πατέρα μου! )

Το πρόβλημα με όλα αυτά είναι ότι είμαι από καιρό απαθής για την Fortnite. Η αιγυπτιακή μάχη με το κινούμενο σχέδιο της Epic ήταν πάντα στο βάθος του σωρού, όταν πρόκειται για νησιά που θα ήθελα να κάνω άλμα από ένα κινούμενο αεροπλάνο. Είμαι αρκετά μεγάλος για να θυμάμαι να λαμβάνω έναν κωδικό αναθεώρησης για το παιχνίδι όταν ήταν ένας μέτριος shooter κύματος κτίριο όπου θα έπρεπε να απομακρύνετε λεγεώνες ζόμπι. Ήταν παντελόνι τότε και ήμουν αφελώς πεπεισμένος ότι ποτέ δεν θα ανακάμψει, κολλήσει στην PUBG από ζήλο φευγαλέα να Brendan Greene, αουτσάιντερ που ένιωσα είχε αμφισβητήσιμη καινοτομία έννοια εξαρθρώθηκε μακριά και μετατράπηκε ιλύος εμπορίας.

Αυτό ήταν μέχρι που ο μπαμπάς μου μου προδόθηκε μια περασμένη εβδομάδα μάχης. Προχωρώντας στην ιδιοτροπία των μικρότερων συγγενών μου, έπαιζα συχνά μερικούς γύρους Fortnite στον μπαμπά μου με την οικογένεια, κρατώντας την ομάδα πίσω με την προφανή αδυναμία μου να οικοδομήσω. Στα 24 χρονών, είχα σταματήσει να είμαι ο Bart Simpson και έγινα ο αρχηγός του Skinner, που είπε ότι δεν ήμουν εκτός σύνδεσης και ότι «είναι τα παιδιά που κάνουν λάθος». Στο τέλος του Σαββατοκύριακου, θα το ορκίζομαι, θα πάρω ένα κρύο ντους και θα επιστρέψω στη ζώνη άνεσής μου. Το τελευταίο Σαββατοκύριακο ήταν διαφορετικό.

Μέσα στις σκιές #

(Πιστωτική εικόνα: Epic Games)

Βρήκα τον εαυτό μου κολλημένο στην οθόνη iPad μου, παίζοντας για το μεγαλύτερο μέρος της νύχτας και στη συνέχεια, για την ντροπή μου, πολύ περισσότερο μόνος μου, ακόμα και όταν τα παιδιά εγκατέλειψαν την εικόνα. Ήταν σχεδόν μακάβριο. Ξαφνικά, έπρεπε να μάθω τι θα συνέβαινε στον πράκτορα Σκιά μου μόλις φτάσα στο επίπεδο 20 στο Μάχη. Τι ήταν πίσω από εκείνο το θόλο στην έδρα του Οργανισμού που έβλεπα πριν από λίγο 12χρονους γεμάτη τη σπονδυλική στήλη μου με buckshot; Πολύ για την απογοήτευσή μου, οι μετα-αφηγηματικοί σχεδιαστές της Fortnite ζούσαν χωρίς να νοικιάσουν το κεφάλι μου για μια εβδομάδα τώρα, μια ομάδα ψυχικών συντηρητικών, που με κρατούσε παγιδευμένους στον κύκλο της samsara της μάχης. Το κτύπημα ήταν ότι δεν ήμουν έξω για αίμα ή δόξα, απλά ήθελα να μάθω τι συνέβαινε η κόλαση.

Βλέπετε, υπάρχουν τόσες πλάκες που περιστρέφονται ταυτόχρονα στην εποχή 2, ώστε να μπορεί να θεωρηθεί αποπροσανατολιστική, αλλά η χαρά είναι ότι κανένας από αυτούς δεν έρχεται να συντρίψει στο έδαφος καθώς παίζετε. Σας δίνεται μια υπόγεια βάση για να εξερευνήσετε με το πέρασμα μάχης το οποίο περιλαμβάνει, μεταξύ άλλων, ένα εργαστήριο για να δημιουργήσετε τον προσωπικό σας μυστικό πράκτορα για να παίξετε σαν. Η ολοκλήρωση των εβδομαδιαίων προκλήσεων σάς επιτρέπει να επιλέξετε ποιο είδος χτενίσματος ή τατουάζ μπορεί να καυχηθεί, αλλά οι επιλογές σας είναι κλειδωμένες και μόνιμες, καθιστώντας τις Μάγια κάθε λογαριασμού μοναδικές. Υπάρχει επίσης μια σειρά παραγόντων που ξεκλειδώνουν με την πάροδο του χρόνου, εισάγοντας τους εαυτούς τους μέσω του Team Fortress 2 “Meet the Spy”, βίντεο που ταιριάζουν με τη βρωμιά στην προσωπικότητά τους.

Σχεδόν σαν να παίζετε ένα Δυτικό RPG με μηχανικούς προσλήψεων, οι πράκτορες που έχετε στη διάθεσή σας έχουν αναζητήσεις πίστης που πρέπει να εκπληρωθούν μόλις ολοκληρώσετε μια αλυσίδα μικρότερων αποστολών, με λίγους από αυτούς να επικεντρώνονται στην καταπολέμηση της PvP. Αυτή τη στιγμή είναι όλα σχετικά με τον Brutus, ο οποίος σας ζητάει να ψάξετε κιβώτια πυρομαχικών σε συγκεκριμένες θέσεις, φύλακες shakedown και ανοικτά κιβώτια με ID που συλλέγονται από NPCs. Ορισμένοι σας ζητούν να αποκρύψετε τον εαυτό σας ως σκιά ή γκάνγκο, που κρύβεται από ή αναμειγνύεται σε κεντρικά γραφεία.

(Πιστωτική εικόνα: Epic Games)

“Η Epic έχει καταλάβει πώς να οικοδομήσει μια αλαζονική ακολουθία, και με επαφή με πολύ-πολύ-εύκολα στη λατρεία της”

Η μεγαλοφυία είναι ότι αυτές οι αποστολές είναι κλιμακωτές ανά εβδομάδα για να σταματήσουν οι εμμονή να έχουν όλη τη διασκέδαση με σφυρηλάτηση το δρόμο τους μέσα από τις τάξεις. Ανταμείβει τις εβδομαδιαίες επιστροφές κατά τη διάρκεια της καθημερινής επιείκειας, η οποία ως άτομο που είναι συνεχώς απασχολημένη είναι κάτι που μπορώ να κάνω πίσω το βάρος μου. Τούτου λεχθέντος, αυτό είναι σταθερά μέσα στη φύση μου. Είμαι κορόιδο για ένα ARG ή κάτι που ανιχνεύει τα όρια του τι πρέπει να είναι ένας κόσμος παιχνιδιών, γι ‘αυτό είμαι τόσο ευτυχισμένος από αυτή τη νέα προσπάθεια από την Epic.

Πολλοί τίτλοι της Battle Royale εκνευρίζουν το κοινό τους κρατώντας τους ορισμούς του κόσμου τους πολύ αυστηροί. Οι PUBG και οι Apex Legends παρέχουν έναν θαυμάσιο βρόχο ανατροφοδότησης, αλλά δεν έχω καμία επιθυμία να κρεμάσω γύρω από τους κόσμους που έχουν δημιουργήσει η Bluehole και η Respawn. Στη μνήμη μου, το Call of Duty: Το Blackout του 2018 είναι η μόνη βασιλική μάχης που προσπάθησε πραγματικά να μιμηθεί τη μυστική σάλτσα της Fortnite με μια μετα-αφήγηση, αλλά ακόμα και τότε βασίστηκε σε ήδη καθιερωμένο παράλογο – όπως τη λαϊκή λαϊκική λέξη Ζόμπι – τα μυστικά και τις αποστολές που σας έκαναν να θέλατε να ασχοληθείτε με τον κόσμο της πέρα από το να σκοτώνετε τους αντιπάλους σας.

Αξιοθαύμαστη, αλλά τελικά ρηχή? σίγουρα με κράτησε το ενδιαφέρον για μια εβδομάδα ή δύο, ενώ αναπήδησα από το άψυχο πραξικόπημα και τα ερείπια άλλων μάχες royales. Έχω διαπιστώσει ότι το γεγονός ότι μπορείτε να ποσοτικοποιήσετε μόνο το χάρτη της Fortnite για τόσο πολύ καιρό είναι το αληθινό κλειδί για την έκκλησή της. Στη βρεφική ηλικία κάθε μάχης royale βρίσκεται τις καλύτερες ώρες της, κάτι που πολλοί προγραμματιστές αγνοούν. Με την προσθήκη μιας νέας σειράς καρότων που έχουν νόημα μπροστά στους παίκτες τους σε τριμηνιαία βάση, η Epic έχει καταλάβει πώς να οικοδομήσει μια αλαζονική ακολουθία και με καθάρισε πολύ εύκολα στη λατρεία της.

Κυνηγώντας τη νίκη #

(Πιστωτική εικόνα: Epic Games)

Αυτός ο άξονας της μυστικότητας και της εξερεύνησης που έχω βρει αυτή τη χαρά έχει επίσης ενεργοποιηθεί από την πλατφόρμα επιλογής μου – παίζω στο iPad Pro που σημαίνει ότι η ομάδα παικτών συχνά αντικαθίσταται από bots και άλλα unenterprising drones που βασίζονται σε γυροσκόπιο και μια οθόνη αφής για να επιβιώσουν. Εγώ, από την άλλη πλευρά, έχω τον ελεγκτή Xbox One μου στο χέρι και παίζω σε ένα μεταξωτό 120 FPS, σκουπίζοντας τον ανταγωνισμό και προστατεύοντας το πολύτιμο playpace μου για έναν παίκτη.

Οι υπόγειες βάσεις στις οποίες θα κουνήσω και θα σαρώσω τα δελτία ταυτότητας από τα φτωχά σώματα του συντρόφου NPC έγιναν το βασίλειο μου για να προστατεύσω και θα έβαζα εκρηκτικές παγίδες για να πιάσω τους παίκτες καθώς ο πραγματικός ανταγωνισμός – η ανθρωπότητα – πυροβόλησε μέσω των σωλήνων μέσω μη περιγραφής portaloos σε μια προσπάθεια να σπάσει τη διασκέδαση μου. Πραγματικά, είμαι ο γιος του πατέρα μου…

Με την επίτευξη του πρώτου μου σόλο νίκη, φώναξα και πυγμάτισα τον αέρα, ο ενθουσιασμός μου ενοχλούσε τον κάποτε ειρηνικό αέρα του καθιστικού της νύχτας. Καθώς η ντροπή αυξήθηκε και η καρδιά μου χτύπησε στο στήθος μου, ο μπαμπάς μου γύρισε και με κοίταξε με ένα γνωστό χαμόγελο. Κοίταξα πίσω, γκρινιάζοντας, τσακίζοντας με τα παρελθόντα σχόλιά μου για ένα παιχνίδι που είμαι τώρα πολύ συγγενής.