Μόνο εγώ το βλέπω έτσι, ή δεν θα έπρεπε να επιτρέπονται οι κλόουν στις ταινίες τρόμου;

“Τι τρέχει, μικρέ, δεν σου αρέσουν οι κλόουν;” βρυχάται ο Captain Spaulding του Sid Haig καθώς τρομοκρατεί ένα παιδί στο grindhouse sequel του Rob Zombie The Devil’s Rejects. “Δεν είμαστε γαμημένα αστείοι;” Είναι αυτή η επιθετική προσπαθητική ενέργεια που χαρακτηρίζει τον σύγχρονο κλόουν τρόμου, και ένα πηγάδι στο οποίο ο Zombie θα επιστρέψει στο 31, στο οποίο μια ομάδα εργαζομένων σε καρναβάλι απαγάγεται και κακοποιείται από δολοφονικούς κλόουν, με επικεφαλής τον σαδιστή Doom-Head (Richard Brake). Αλλά δεν υπάρχει τίποτα αστείο σε κανένα από αυτά τα λιγδιασμένα φαντάσματα.

Το ίδιο και ο Joaquin Phoenix στον Joker, ο Pennywise του Bill SkarsgÅrd στο IT και ο Art the Clown του Terrifier. Η γοητεία του κλόουν τρόμου παραδοσιακά έγκειται στην απόσταση μεταξύ της φιλικής του όψης και των κτηνωδιών που συνήθως ακολουθούν. Αλλά τελευταία, δεν υπάρχει καμία αντίθεση.

Κάποτε μια ανατριχιαστική ανατροπή μιας πολύχρωμης προσωπικότητας του θεάματος, ο κλόουν τρόμου έχει γίνει μια τεμπέλικη τακτική τρόμου. Θέλετε να ενισχύσετε τον τρόμο; Φέρτε τους κλόουν: ο Art που κοιτάζει τα θύματά του στο κεμπαπτζίδικο, ο Pennywise που χαμογελάει από τον υπόνομο και πρόσφατα ο Sweet Tooth του Twisted Metal. Δεν υπάρχει καμία ανατροπή, απλά ένας ήδη ανατριχιαστικός τύπος με φανερά τρομακτικό μακιγιάζ.

Όλα αυτά απέχουν παρασάγγας από τους καραγκιόζηδες του Killer Klowns from Outer Space ή από τον σερφμπορντ Joker του Cesar Romero. Ο Ross Noble έκανε καλά τον κλόουν δολοφόνο στο Stitches – όπως και ο Reece Shearsmith στο Psychoville. Αλλά και στις δύο αυτές περιπτώσεις, η ρητή γκροτέσκα τους ήταν ένα σχόλιο για το πόσο πολύ έχει πέσει ο κινηματογραφικός κλόουν, που στις μέρες μας συνδέεται περισσότερο με τερατώδεις παρανομίες παρά με την τραγικωμική ατραξιόν του τσίρκου στην οποία βασίζεται το είδος.

Μετά την κυκλοφορία της ταινίας It του 2017, οι εκπρόσωποι της Clowns International βγήκαν στους αιθέρες για να διαμαρτυρηθούν για την κακή φήμη που έδωσε η ταινία στην κοινότητα. Πρόκειται για “μια φτηνή ταινία του Χόλιγουντ” που “δεν έχει καμία σχέση με τον κλόουν”, δήλωσε ο εκπρόσωπος του κλόουν Rob Bowker στην εκπομπή This Morning του ITV. Αποδυναμωμένος από την υπερέκθεση και περίπου τόσο edgelord όσο ένας δίσκος των Insane Clown Posse (μιλώντας για κακές ραπ…), ο κλόουν τρόμου είναι πλέον τόσο κοινός τόπος που έχει χάσει κάθε νόημα.

Στείλτε τους κλόουν; Είναι καιρός για ένα μορατόριουμ. Ή μήπως είμαι μόνο εγώ;

• Εγώ φταίω, ή μήπως αυτή είναι η καλύτερη εποχή για τα κινούμενα σχέδια;
• Εγώ είμαι, ή μήπως οι σούπερ ήρωες πρέπει να είναι λιγότερο σκληροί;
• Εγώ φταίω ή πολλές ταινίες γίνονται μιούζικαλ;