Οι 32 μεγαλύτεροι ηθοποιοί της δεκαετίας του ’60

Ο κόσμος άλλαζε τη δεκαετία του 1960, το ίδιο και το πρόσωπο του κινηματογραφικού σταρ. Ποιοι όμως από τους πιο δημοφιλείς κινηματογραφικούς αστέρες της δεκαετίας είναι στην πραγματικότητα οι σπουδαιότεροι όλων των εποχών;

Ενώ η δεκαετία του 1960 ορίζεται από τα κινηματογραφικά κινήματα του “Νέου Κύματος” που προέρχονταν από την Ευρώπη, την Ιαπωνία, ακόμη και τις Ηνωμένες Πολιτείες, οι κινηματογραφικοί αστέρες εξακολουθούσαν να έχουν την κυριαρχία τους ως οι μοναδικοί λόγοι για τους οποίους οι άνθρωποι πλήρωναν για να δουν νέες ταινίες. Οι πιο διάσημοι ηθοποιοί της δεκαετίας του 1960 ήταν, τις περισσότερες φορές, ταλέντα που πρωτοεμφανίστηκαν τη δεκαετία του ’50. Πολλοί από αυτούς τελειοποιούσαν την τέχνη τους και είχαν την τύχη τους μέχρι να έρθει η νέα δεκαετία.

Αν και ο κινηματογράφος της δεκαετίας του ’60 διαθέτει μια εισροή πρωτοποριακών ταινιών που αμφισβητούσαν τις μορφές, οι σταρ του κινηματογράφου εξακολουθούσαν να αποτελούν την κύρια ατραξιόν. Για να το αποδείξετε, εδώ είναι οι 32 μεγαλύτεροι ηθοποιοί της δεκαετίας του 1960, πολλοί από τους οποίους εξακολουθούν να γυρίζουν ταινίες μέχρι και τον 21ο αιώνα.

32. James Shigeta #

(Πίστωση εικόνας: MGM)

Μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, ο ιαπωνοαμερικανός ηθοποιός James Shigeta έγινε γνωστός ως ένας από τους λίγους εγχώριους ηθοποιούς ασιατικής καταγωγής του Χόλιγουντ. Γεννημένος στη Χαβάη, η θητεία του στους πεζοναύτες των ΗΠΑ τον οδήγησε τελικά στην πατρίδα των γονιών του, την Ιαπωνία, όπου έγινε διασκεδαστής, κερδίζοντας το παρατσούκλι “Ο Φρανκ Σινάτρα της Ιαπωνίας”. Μέχρι τη δεκαετία του 1960, ο Shigeta επέστρεψε στις ΗΠΑ και πρωταγωνίστησε σε ταινίες όπως Walk Like a Dragon, Cry for Happy, Bridge to the Sun, Flower Drum Song και Nobody’s Perfect. Αν και ο Shigeta δεν κέρδισε ποτέ την ιδιότητα του ειδώλου της απογευματινής προβολής, από τότε έχει λάβει αναγνώριση ως πρωτοπόρος που κατέρριψε τα φυλετικά εμπόδια και άνοιξε τις πόρτες της επιτυχίας για τους μελλοντικούς Ασιατικοαμερικανούς ηθοποιούς. Πέθανε το 2014.

31. Sophia Loren #

(Πίστωση εικόνας: Titanus)

Αφού ανέβηκε σε σούπερ σταρ στα τέλη της δεκαετίας του 1950, η Sophia Loren διεκδίκησε την κυριαρχία της στη δεκαετία του 1960. Το 1961, πρωταγωνίστησε στην ταινία “Δύο γυναίκες” του Βιτόριο Ντε Σίκα, η οποία της χάρισε το Όσκαρ Α’ Γυναικείου Ρόλου και έγινε η πρώτη που κέρδισε για μη αγγλόφωνη ερμηνεία. Άλλες ταινίες της δεκαετίας του ’60 που συμβάλλουν στη θρυλική της ιδιότητα είναι οι El Cid, The Millionairess, It Started in Naples, Lady L, Arabesque και A Countess From Hong Kong.

30. Claudia Cardinale #

(Πίστωση εικόνας: Columbia Pictures)

Αν και η Ιταλίδα ηθοποιός Claudia Cardinale καθιέρωσε την καριέρα της στη δεκαετία του 1950, ξεκίνησε την επόμενη δεκαετία με τη βραβευμένη ταινία Il bell’Antonio του Mauro Bolognini το 1960. Στη συνέχεια, η δεκαετία του ’60 γέμισε με ταινίες της Claudia Cardinale, συμπεριλαμβανομένων ταινιών όπως το Rocco and His Brothers, Silver Spoon Set, Auguste, The Lovemakers, The Pink Panther, The Day of the Owl, Once Upon a Time in the West, Don’t Make Waves, και ίσως το πιο σημαντικό, το ορόσημο 8½ του Frederico Fellini.

29. Max von Sydow #

(Πίστωση εικόνας: United Artists)

Μέχρι τον θάνατό του το 2020, ο Max von Sydow διέγραψε μια μακρά καριέρα που κάλυπτε 70 χρόνια. Στη δεκαετία του 1960, ο Sydow προσπέρασε ταινίες του Χόλιγουντ όπως το Dr. No και το The Sound of Music, εκφράζοντας την ικανοποίησή του να παραμείνει στη γενέτειρά του, τη Σουηδία. Αλλά το 1965, υποδύθηκε τον Ιησού Χριστό στην ταινία The Greatest Story Ever Told, η οποία χάρισε στον Sydow την κύρια διεθνή προσοχή. Έλαβε την πρώτη του υποψηφιότητα για Χρυσή Σφαίρα για τη δουλειά του στην ταινία Χαβάη το 1966. Άλλες ταινίες του της δεκαετίας περιλαμβάνουν τις ταινίες The Virgin Spring, Through a Glass Darkly, The Mistress, 4×4, Here’s Your Life και Shame.

28. Charles Bronson #

(Πίστωση εικόνας: United Artists)

Πριν γίνει ηθοποιός, ο Τσαρλς Μπρόνσον υπηρέτησε στην Πολεμική Αεροπορία των ΗΠΑ ως ουραίος πυροβολητής βομβαρδιστικού στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Γνωστός και αξιομνημόνευτος για το ότι υποδυόταν εξαιρετικά σκληρούς άνδρες, ο Μπρόνσον αντιμετώπισε στην πραγματικότητα εκπληκτική δυσκολία να εξασφαλίσει κορυφαίους ρόλους σε παραγωγές του Χόλιγουντ. Είχε αξιομνημόνευτους ρόλους σε σημαντικές πολεμικές ταινίες και ταινίες δράσης της δεκαετίας του ’60, όπως οι ταινίες The Magnificent Seven, Master of the World, The Great Escape, Battle of the Bulge και The Dirty Dozen. Στο τέλος της δεκαετίας, ο Μπρόνσον άρχισε να γυρίζει ταινίες στην Ευρώπη, μεταξύ των οποίων και το επικό Once Upon a Time in the West.

27. Kirk Douglas #

(Πίστωση εικόνας: Universal)

Μεγάλος σταρ στη δεκαετία του 1950, ο ηθοποιός Kirk Douglas εδραίωσε περαιτέρω τη φήμη του κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1960, ειδικά στο είδος του γουέστερν. Οι ταινίες του της δεκαετίας περιλαμβάνουν τις ταινίες Spartacus, Town Without Pity, Seven Days in May, The Hook, Seven Days in May, Heroes of Telemark, Cast a Giant Shadow, The Arrangement και Is Paris Burning. Σε συνέντευξή του το 2012, ο Ντάγκλας δήλωσε ότι ήταν πιο περήφανος που “έσπασε τη μαύρη λίστα” επιμένοντας να διατηρήσει τα εύσημα ο σεναριογράφος του Σπάρτακου Ντάλτον Τράμπο, παρά το γεγονός ότι είχε μπει στη μαύρη λίστα λόγω κομμουνιστικών σχέσεων.

26. Sandra Dee #

(Πίστωση εικόνας: Universal)

Ξεκινώντας ως μοντέλο, η Sandra Dee πέρασε στην υποκριτική και έγινε μεγάλο αστέρι της κινηματογραφικής οθόνης τη δεκαετία του 1950. Για το πρώτο μισό της δεκαετίας του 1960, πρωταγωνίστησε σε επιτυχίες όπως το Πορτραίτο με τα μαύρα και σε άλλες ταινίες όπως το Ρομανόφ και Ιουλιέτα, Imitation of Life, Tammy Tell Me True, Come September και If a Man Answers. Το 1963, πρωταγωνίστησε στην επιτυχημένη κωμωδία Take Her, She’s Mine, υποδυόμενη έναν χαρακτήρα που βασιζόταν χαλαρά στη μελλοντική συγγραφέα/δημιουργό ταινιών Nora Ephron. Ωστόσο, το διαζύγιο με τον ηθοποιό Bobby Darin το 1967 σηματοδότησε την αρχή της πτώσης της καριέρας της. Σε συνέντευξή της στον Roger Ebert εκείνη τη χρονιά, παραπονέθηκε για την εικόνα της ingÉnue για την οποία ήταν γνωστή. “Η μικρή Sandre Dee δεν πρέπει να καπνίζει, ξέρετε. Ή να πίνει. Ή να αναπνέει”, είπε.

25. Michael Caine #

(Πίστωση εικόνας: Paramount)

Ένας μεγαλοαστέρας από τη Βρετανία, του οποίου η καριέρα καλύπτει πολλές γενιές, ο Michael Caine ανέβηκε στο προσκήνιο τη δεκαετία του 1960. Μέσω της ταινίας Zulu του 1964, ο Caine βρήκε την καταξίωση και στη συνέχεια πρωταγωνίστησε σε ταινίες όπως The Ipcress File, Alfie (για την οποία ο Caine έλαβε την πρώτη του υποψηφιότητα για Όσκαρ), Funeral in Berlin, The Italian Job και Gambit. Ένα από τα πιο αξιοσημείωτα πράγματα στην καριέρα του Caine είναι ότι, ενώ υποδύθηκε πολλούς Βρετανούς αριστοκράτες, έχει μια ξεχωριστή ομιλία της εργατικής τάξης Cockney. Η καριέρα του Κέιν συνεχίστηκε και στον 21ο αιώνα, με ρόλους σε αγαπημένες οικογενειακές ταινίες όπως το The Muppet Christmas Carol και επιτυχίες όπως το Miss Congeniality και η τριλογία Batman του Κρίστοφερ Νόλαν. Αποσύρθηκε με την ταινία του 2023 The Great Escaper.

24. Richard Harris #

(Πίστωση εικόνας: Warner Bros.)

Ιρλανδικής καταγωγής ηθοποιός και αστέρας του βρετανικού Νέου Κύματος, ένας από τους πιο αξιοσημείωτους ρόλους του Harris τη δεκαετία του 1960 ήταν ο βασιλιάς Αρθούρος, στην ταινία Camelot του 1967 (βασισμένη στο μιούζικαλ). Άλλες ταινίες του περιλαμβάνουν τις ταινίες The Long and the Short and the Tall, Mutiny on the Bounty, This Sporting Life, Ill Deserto Rosso, Caprice, The Heroes of Telemark, Major Dundee και Hawaii. Το σύγχρονο κοινό τον θυμάται καλύτερα για τον ρόλο του Άλμπους Ντάμπλντορ στις δύο πρώτες ταινίες της σειράς Χάρι Πότερ, τον οποίο ανέλαβε μετά από επιμονή της 11χρονης τότε εγγονής του.

23. Peter O’Toole #

(Πίστωση εικόνας: Columbia Pictures)

Ένας καταξιωμένος σαιξπηρικός ηθοποιός στην Αγγλία με φήμη για τον “κολασμένο” τρόπο ζωής του, ο Peter O’Toole βρήκε διεθνή αναγνώριση μέσα από το κινηματογραφικό έπος του 1962 “Ο Λόρενς της Αραβίας”, το οποίο του χάρισε υποψηφιότητα για Όσκαρ Α’ Ανδρικού Ρόλου. Ήταν υποψήφιος και για άλλες ταινίες που κυκλοφόρησαν εκείνη τη δεκαετία, όπως οι Becket, The Lion in Winter και Goodbye, Mr. Chips. Είναι ξεκαρδιστικό ότι ο Peter O’Toole δεν κέρδισε ποτέ Όσκαρ για καμία από τις οκτώ συνολικά υποψηφιότητες της καριέρας του, ενώ το 2002 απέφυγε να λάβει το τιμητικό βραβείο της Ακαδημίας δια βίου, λέγοντάς τους ότι ήταν “ακόμα στο παιχνίδι” και ότι θα προτιμούσε να “κερδίσει το ωραίο γαμώτο κατευθείαν”. Πέθανε το 2013.

22. Julie Christie #

(Πίστωση εικόνας: StudioCanal)

Γεννημένη στη βρετανική Ινδία, η Julie Christie μνημονεύεται σήμερα ως είδωλο της βρετανικής ποπ κουλτούρας της δεκαετίας του 1960. Μετά το ρόλο της που έκανε την επανάσταση στην ταινία Billy Liar, βρήκε διεθνή προσοχή σε ταινίες όπως Darling (που της χάρισε Όσκαρ Α’ Γυναικείου Ρόλου), Doctor Zhivago, Fahrenheit 451, Far From the Madding Crowd και Petulia. Οι ρόλοι της στις ταινίες Billy Liar και Darling τη μετέτρεψαν σε μια μορφή της swinging sixties, εξίσου σημαντική για αυτήν με τους Beatles και τους Rolling Stones. Το 1967, το περιοδικό Time δήλωσε για την Christie: “Αυτό που φοράει η Julie Christie έχει μεγαλύτερο πραγματικό αντίκτυπο στη μόδα απ’ ό,τι όλα τα ρούχα των δέκα πιο καλοντυμένων γυναικών μαζί”.

21. Brigitte Bardot #

(Πίστωση εικόνας: Columbia Pictures)

Αφού απέκτησε παγκόσμια φήμη τη δεκαετία του 1950 ως κορυφαίο σύμβολο του σεξ, η Μπριζίτ Μπαρντό γνώρισε μεγαλύτερη επιτυχία κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1960 μέχρι τη συνταξιοδότησή της το 1973. Η δεύτερη δεκαετία της καριέρας της ξεκίνησε με την ταινία La Verite του 1960 (κυκλοφόρησε στις ΗΠΑ ως The Truth). Πρωταγωνίστησε επίσης στις ταινίες Le Mepris του Jean-Luc Godard, Viva Maria! του Louis Malle και Une ravissante idiote. Το 1965, πρωταγωνίστησε στην πρώτη της χολιγουντιανή ταινία Dear Brigitte, όπου υποδύθηκε τον εαυτό της σε έναν μικρό ρόλο, όπου ο γιος του χαρακτήρα του James Stewart είναι ερωτευμένος με την Bardot. Η τελευταία της ταινία της δεκαετίας του ’60, Les Femmes, απέτυχε στο box office.

20. Lee Marvin #

(Πίστωση εικόνας: Universal Pictures)

Γεννημένος στη Νέα Υόρκη, η κινηματογραφική καριέρα του Λι Μάρβιν έφτασε στο απόγειό της τη δεκαετία του ’60 με ταινίες όπως Οι Κομαντσέρος, Ο άνθρωπος που πυροβόλησε τον Λίμπερτι Βάλανς, Ο ύφαλος του Ντόνοβαν, Οι δολοφόνοι, Γάτα Μπαλού, Το πλοίο των τρελών, Οι επαγγελματίες, Η βρώμικη δωδεκάδα και Βάψε το βαγόνι σου. Ο Λι Μάρβιν, που έμεινε στη μνήμη για τη βαθιά μπάσα φωνή του και την εμφάνιση του σκληρού άντρα, αποδίδει στη θητεία του στο Σώμα Πεζοναυτών των ΗΠΑ κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου ότι τον διαμόρφωσε στο είδος του ηθοποιού που θα ξεχώριζε στις πολεμικές ταινίες. Το είπε σε μια συνέντευξη χωρίς ημερομηνία, λέγοντας ότι το ιστορικό του βοήθησε “παίζοντας έναν αξιωματικό όπως θεωρούσα ότι θα έπρεπε να είχε φανεί, από την προκατάληψη της οπτικής γωνίας ενός στρατιώτη”.

19. Gregory Peck #

(Πίστωση εικόνας: Universal Pictures)

Ξεκινώντας από το Μπρόντγουεϊ και κερδίζοντας μερικές από τις πρώτες του υποψηφιότητες για Όσκαρ τη δεκαετία του 1940, η τέχνη του Γκρέγκορι Πεκ εξελίχθηκε καθ’ όλη τη διάρκεια της δεκαετίας του 1960 με απαιτητικές, ώριμες δουλειές. Το 1961 πρωταγωνίστησε στην τεράστια επιτυχία The Guns of Navarone (Τα όπλα του Ναβαρόνε), υποδυόμενος έναν ειδικό στην ορειβασία ως μέλος μιας εξαμελούς ομάδας συμμαχικών κομάντος εναντίον των Ναζί. Ένα χρόνο αργότερα, πρωταγωνίστησε σε δύο ακόμη επιτυχίες: στο νουάρ θρίλερ Cape Fear και στο To Kill a Mockingbird, τη διάσημη κινηματογραφική μεταφορά του μυθιστορήματος της Λι Χάρπερ. Ο Πεκ πρωταγωνίστησε στο τελευταίο ως δικηγόρος με αρχές, ο Άτικους Φιντς, σε μια ερμηνεία που του χάρισε το Όσκαρ Α’ Ανδρικού Ρόλου και συνέβαλε στη διαρκή του καταξίωση ως ηθοποιού. Το 1967, ο Πεκ έγινε πρόεδρος της Ακαδημίας Κινηματογραφικών Τεχνών και Επιστημών.

18. Marcello Mastroianni #

(Πίστωση εικόνας: Columbia Pictures)

Τιτάνας της ιταλικής κινηματογραφικής βιομηχανίας, ο Marcello Mastroianni έκανε το κινηματογραφικό του ντεμπούτο το 1939, αλλά άρχισε να ασχολείται πιο σοβαρά με την τέχνη του τη δεκαετία του 1950. Μετά την ταινία του 1959 Big Deal on Madonna Street, η οποία σημείωσε διεθνή επιτυχία, πρωταγωνίστησε στις ταινίες-ορόσημο La Dolce Vita του Φρεντερίκο Φελίνι, στον ρόλο ενός απογοητευμένου δημοσιογράφου ταμπλόιντ, και 8½, ως σκηνοθέτης που βασίζεται χαλαρά στον ίδιο τον Φελίνι. Άλλες σημαντικές ταινίες του Mastroianni της δεκαετίας του ’60 είναι οι La Notte, Yesterday, Today, and Tomorrow, Marriage Italian Style, A Very Private Affair, Casanova 70 και Diamonds for Breakfast. Πέθανε το 1996, σε ηλικία 72 ετών.

17. Natalie Wood #

(Πίστωση εικόνας: United Artists)

Αφού η καριέρα της απογειώθηκε σε ηλικία 8 ετών στην ταινία Miracle on 34th Street του 1947, η Natalie Wood ανέβηκε σε μεγάλα ύψη τη δεκαετία του 1960. Πρωταγωνίστησε ως Μαρία στο πρωτότυπο κινηματογραφικό μιούζικαλ West Side Story του 1961. Πρωταγωνίστησε επίσης σε ταινίες όπως Gypsy, Sex and the Single Girl, The Great Race και Bob & Carol & Ted & Alice. Ήταν υποψήφια για Όσκαρ καλύτερης ηθοποιού για τη δουλειά της στις ταινίες Splendor in the Grass και Love with the Proper Stranger. Η Wood έκανε μια παύση στην καριέρα της τη δεκαετία του 1970, επιλέγοντας να εργαστεί στην τηλεόραση, συμπεριλαμβανομένου ενός τηλεοπτικού ριμέικ του From Here to Eternity το 1979, το οποίο της χάρισε μια Χρυσή Σφαίρα. Πέθανε το 1981, σε μια υπόθεση που παρέμεινε άλυτη για δεκαετίες.

16. Catherine Deneuve #

(Πίστωση εικόνας: 20th Century Studios)

Η Catherine Deneuve, η οποία χαρακτηρίζεται ως μία από τις σπουδαιότερες Ευρωπαίες ηθοποιούς που πέρασαν από την οθόνη, γνώρισε την επιτυχία στο μιούζικαλ του Jacques Demy “Οι ομπρέλες του Χερβούργου” και “Τα νεαρά κορίτσια του Rochefort”. Μέσω της δουλειάς της στην ταινία Repulsion του Roman Polanski το 1965, η Deneuve κέρδισε το παρατσούκλι “παγοκόριτσο”. Παρατήρησε ο Peter Bradshaw αναδρομική 2013, κριτική: “Το γυάλινο βλέμμα του άγχους της Catherine Deneuve κυριαρχεί στην ταινία”. Άλλες ταινίες της της δεκαετίας περιλαμβάνουν τις ταινίες Les Creatures, A Matter of Resistance, Belle de Jour και The April Fools.

15. Jack Lemmon #

(Πίστωση εικόνας: United Artists)

Ήδη αστέρας της τηλεόρασης από τη δεκαετία του 1950, ο Τζακ Λέμον πέρασε στον κινηματογράφο και τη δεκαετία του 1960 ήταν ένα καθιερωμένο όνομα. Το 1960, πρωταγωνίστησε στην κωμωδία The Apartment, η οποία θεωρείται σήμερα μια από τις καλύτερες ταινίες που γυρίστηκαν ποτέ. Άλλες ταινίες του της δεκαετίας του 1960 περιλαμβάνουν τις Irma la Douce, Days of Wine and Roses, The Great Race, The Fortune Cookie (η πρώτη από τις πολλές συνεργασίες με τον Walter Matthau) και The Odd Couple. Το 1967 έκανε την παραγωγή της επιτυχίας Cool Hand Luke, στην οποία πρωταγωνιστούσε ο Paul Newman. Ο Νιούμαν προσέφερε στον Λέμον έναν ρόλο στο Butch Cassidy and the Sundance Kid ως ευχαριστήρια χειρονομία, αλλά ο Λέμον αρνήθηκε. Πέθανε το 2001.

14. Laurence Olivier #

(Πίστωση εικόνας: Universal Pictures)

Ο Laurence Olivier ήταν κάτι περισσότερο από ένας παρασημοφορημένος ηθοποιός. Το 1947, χρίστηκε ιππότης από τον βασιλιά Γεώργιο Δ’ και αργότερα έγινε βαρόνος Olivier of Brighton από τη βασίλισσα Ελισάβετ Β’. Ενώ η καριέρα του Ολίβιε ως ηθοποιού άκμασε καθ’ όλη τη διάρκεια των δεκαετιών του 1940 και 1950, μπήκε και στη δεκαετία του 1960 σε υψηλούς τόνους, πρώτα με το έπος “Σπάρτακος”. Ακολούθησε αυτό το έργο με τις ταινίες The Entertainer, The Moon and Sixpence και The Shoes of the Fisherman. Μεγάλο μέρος της δουλειάς του Ολίβιε επικεντρώνεται περισσότερο στη σκηνή παρά στον κινηματογράφο, αλλά η πανύψηλη φήμη του στη σκηνή κάνει το συγκριτικά μικρότερο έργο του στην οθόνη να μοιάζει εξίσου σημαντικό.

13. Burt Lancaster #

(Πίστωση εικόνας: 20th Century Studios)

Ο Μπερτ Λάνκαστερ, που τον θυμόμαστε ως καρδιοκατακτητή, άρχισε να υποδύεται μετά τη θητεία του στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Ανέβηκε στη φήμη τη δεκαετία του 1950 και στις αρχές της δεκαετίας του 1960 απόλαυσε μια σειρά επιτυχημένων ταινιών. Μεταξύ αυτών περιλαμβάνονται οι ταινίες Elmer Gantry, Η απόφαση στη Νυρεμβέργη, Το τρένο, Οι κυνηγοί σκαλπ, Castle Keep, Birdman of Alcatraz, Η λεοπάρδαλη, Επτά μέρες τον Μάιο, Οι επαγγελματίες και Ο κολυμβητής. Σε σύγκριση με τις ταινίες του της δεκαετίας του ’50, οι ρόλοι που έπαιξε ο Λάνκαστερ τη δεκαετία του ’60 είναι αξιοσημείωτα διαφορετικοί, από απατεώνες μέχρι ναζιστές εγκληματίες πολέμου και ειδικούς στις κατεδαφίσεις.

12. Steve McQueen #

(Πίστωση εικόνας: Warner Bros.)

Οδηγός αγώνων αυτοκινήτου εκτός από ηθοποιός, ο Steve McQueen ενσάρκωσε την εικόνα του αντιήρωα την κατάλληλη στιγμή, όταν το κίνημα της αντικουλτούρας της δεκαετίας του 1960 άρχισε να παίρνει διαστάσεις. Με το παρατσούκλι “Ο βασιλιάς της δροσιάς”, η δουλειά του McQueen στη δεκαετία αυτή περιλαμβάνει τις ταινίες The Magnificent Seven, The Sand Pebbles, Love with the Proper Stranger, The Cincinnati Kid, Nevada Smith, The Thomas Crown Affair και Bullit, η τελευταία από τις οποίες έχει ανακηρυχθεί ως κλασική ταινία δράσης για την επική, εκτεταμένη σεκάνς καταδίωξης με αυτοκίνητο. Αφού ο McQueen έμαθε ότι κάποτε ήταν στόχος του κατά συρροή δολοφόνου Charles Manson, η πρώτη του σύζυγος παρατήρησε ότι ο McQueen άρχισε να έχει πάντα μαζί του ένα πιστόλι. Πέθανε το 1980 από καρδιακή προσβολή.

11. Elvis Presley #

(Πίστωση εικόνας: Paramount Pictures)

Επειδή δεν ήταν αρκετό να είναι απλώς ένας επαναστάτης του ροκ εν ρολ, ο Έλβις Πρίσλεϊ ακολούθησε τα βήματα μουσικών όπως ο Φρανκ Σινάτρα πριν από αυτόν για να απολαύσει μια επικερδή καριέρα ως ηθοποιός. Αφού έκανε το ντεμπούτο του ως ηθοποιός τη δεκαετία του 1950, γνώρισε περαιτέρω εισπρακτική επιτυχία κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1960 με ταινίες όπως οι Blue Hawaii, Viva Las Vegas, G.I. Blues, Kid Galahad, Follow That Dream, It Happened at the World’s Fair, Girl Happy, Double Trouble και άλλες. Στο τέλος της δεκαετίας, ωστόσο, ο Πρίσλεϊ απογοητεύτηκε από την κατάσταση της μουσικής του καριέρας και επανασυνδέθηκε με την πρώτη του αγάπη – τη ζωντανή μουσική – μέχρι το θάνατό του το 1977.

10. Ελίζαμπεθ Τέιλορ #

(Πίστωση εικόνας: 20th Century Studios)

Μία από τις πιο ακριβοπληρωμένες σταρ του κινηματογράφου της δεκαετίας του 1960, η Ελίζαμπεθ Τέιλορ γεννήθηκε από γονείς ελίτ της κοινωνίας και ξεκίνησε καριέρα ηθοποιού από τη δεκαετία του 1940. Μέχρι τη δεκαετία του 1960, ήταν μια mega-star, αν και όχι χωρίς κάποιες διαμάχες- κατά τη διάρκεια της παραγωγής του έπους Κλεοπάτρα του 1961, όπου η Taylor πρωταγωνιστούσε στον ομώνυμο ρόλο, η σχέση της με τον συμπρωταγωνιστή της Richard Burton έγινε σκάνδαλο. Παρ’ όλα αυτά, η Τέιλορ γνώρισε μεγαλύτερη επιτυχία εκείνη τη δεκαετία σε ταινίες όπως οι V.I.P.s, The Sandpiper, Taming of the Shrew, και Who’s Afraid of Virginia Woolf?, η οποία χάρισε στην Taylor το δεύτερο Όσκαρ της. Η καριέρα της μειώθηκε στη δεκαετία του 1970, αλλά ποτέ δεν τερματίστηκε εντελώς, και ο ακτιβισμός της για το HIV/AIDS της έδωσε αναδρομικά την αναγνώριση ως γκέι είδωλο.

9. Sidney Poitier #

(Πίστωση εικόνας: Columbia Pictures)

Πρωτοποριακός σταρ, ο Sidney Poitier έγινε ο πρώτος μαύρος ηθοποιός που κέρδισε Όσκαρ Α’ Ανδρικού Ρόλου (για την ταινία Lilies of the Field). Βετεράνος του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, ο Sidney Poitier έγινε διάσημος τη δεκαετία του 1950, αλλά βρήκε αιώνια επιτυχία τη δεκαετία του 1960, με ταινίες όπως A Raisin in the Sun, A Patch of Blue, To Sir, with Love, The Bedford Incident, The Greatest Story Ever Told, In the Heat of the Night και Guess Who’s Coming to Dinner. Ο Poitier τιμήθηκε με το Προεδρικό Μετάλλιο της Ελευθερίας από τον Πρόεδρο Μπαράκ Ομπάμα το 2009 και αναγνωρίζεται σήμερα ως ο πρωτοπόρος για τους μαύρους ηθοποιούς στο Χόλιγουντ, χάρη στους ενσυναισθητικούς, πλήρως συνειδητοποιημένους ανθρώπινους χαρακτήρες του.

8. Άννα Καρίνα #

(Πίστωση εικόνας: PanthÉon Distribution)

Εικόνα του γαλλικού Νέου Κύματος, η Άννα Καρίνα ξεκίνησε την καριέρα της ως μοντέλο πριν γίνει ηθοποιός. Την προσέγγισε ο μελλοντικός της σύζυγος, ο σκηνοθέτης Ζαν-Λικ Γκοντάρ, για την ταινία του Breathless- την απέρριψε λόγω της άρνησής της να κάνει μια γυμνή σκηνή. Τελικά συνεργάστηκε μαζί του για την αμφιλεγόμενη ταινία Ο μικρός στρατιώτης. Αυτό οδήγησε σύντομα σε μια πλούσια καριέρα στην οθόνη, με ταινίες όπως Vivre sa vie, Band of Outsiders, Pierrot le Fou, Alphaville, Made in USA, The Nun, The Stranger και Justine. Όσο για τον Γκοντάρ, ήταν παντρεμένοι για λίγα χρόνια, αρχής γενομένης από το 1961, πριν καταλήξουν σε διαζύγιο το 1965. Πέθανε το 2019.

7. Τζούλι Άντριους #

(Πίστωση εικόνας: Disney)

Η Julie Andrews είναι απλά μία από τις πιο παρασημοφορημένες ηθοποιούς όλων των εποχών. Οι διακρίσεις της περιλαμβάνουν Emmy, Grammy, Χρυσές Σφαίρες, Όσκαρ, ενώ η βασίλισσα Ελισάβετ Β’ την ανακήρυξε ακόμη και Dame. Ξεκινώντας από το θέατρο West End, έπαιξε τη βασίλισσα Γκουένεβιρ στο My Fair Lady και έγινε σούπερ σταρ μέσα από τα κινηματογραφικά μιούζικαλ Mary Poppins και The Sound of Music. Άλλες ταινίες της της δεκαετίας του 1960 περιλαμβάνουν τις ταινίες The Americanization of Emily, Hawaii, Torn Curtain, Thoroughly Modern Millie και τη βιογραφική ταινία Star της Γερτρούδης Λόρενς. Ενώ η καριέρα της Άντριους αντιμετώπισε αναποδιές στις δεκαετίες του 1970 και του 1980, επανεμφανίστηκε τον 21ο αιώνα μέσα από αρκετές επιτυχημένες παιδικές ταινίες, όπως τα Ημερολόγια της πριγκίπισσας, οι ταινίες του Σρεκ και ένα cameo στην επιτυχημένη ταινία δισεκατομμυρίων δολαρίων για υπερήρωες Aquaman.

6. Τζέιν Φόντα #

(Πίστωση εικόνας: Paramount Pictures)

Γεννημένη από τη Φράνσις Φορντ Σέιμουρ και τον ηθοποιό Χένρι Φόντα, η Τζέιν Φόντα έκανε το ντεμπούτο της ως ηθοποιός το 1960 στο έργο There Was a Little Girl του Μπρόντγουεϊ. Γρήγορα έκανε τη μετάβαση στον κινηματογράφο, εμφανιζόμενη στις ταινίες Tall Story, Period of Adjustment, Sunday in New York, Cat Ballou (ταινία που πιστώνεται ότι έδωσε στη Fonda τη φήμη του bankable stardom), Barefoot in the Park, The Game Is Over και Ash Wednesday. Το 1969, πρωταγωνίστησε τόσο στην ταινία επιστημονικής φαντασίας Barbarella, ως διαστημική πολεμίστρια αλεπού, όσο και στο They Shoot Horses, Don’t They?, μια δραματική τραγωδία που επέτρεψε στη Fonda να δείξει μια πιο σοβαρή πλευρά της τέχνης της. Έκανε επίσης μερικές ταινίες στη Γαλλία, όπως το Joy House και το Circle of Love. Η επιτυχία της συνεχίστηκε στη δεκαετία του 1970 και μετά, μέχρι και την κωμική σειρά του Netflix Gracie and Frankie, για την οποία έλαβε υποψηφιότητες για Emmy.

5. Τζον Γουέιν #

(Πίστωση εικόνας: United Artists)

Ένας από τους σπάνιους ηθοποιούς της Χρυσής Εποχής του Χόλιγουντ που κάλυψε την εποχή του βωβού κινηματογράφου μέχρι και τον μετέπειτα 20ό αιώνα, ο Τζον Γουέιν είναι ευρέως γνωστός για τις πολυάριθμες ταινίες γουέστερν που γύρισε. Στη δεκαετία του 1960, διατήρησε αυτή την εικόνα μέσα από ταινίες όπως The Alamo (την οποία σκηνοθέτησε επίσης), The Man Who Shot Liberty Valance, True Grit, καθώς και άλλες ταινίες όπως The Longest Day, North to Alaska, The Comancheros, How the West Was Won, Donovan’s Reef, Circus World, The War Wagon και In Harm’s Way. Παρόλο που ο Γουέιν είχε περάσει την ακμή του τη δεκαετία του 1960, οι συνεχείς εμφανίσεις του σε δημοφιλείς ταινίες εξασφάλιζαν ότι το κοινό δεν παρέλειπε ποτέ να θυμάται το αστέρι του. Πέθανε το 1979.

4. Doris Day #

(Πίστωση εικόνας: MGM)

Γεννημένη στο Σινσινάτι του Οχάιο, η Doris Day ξεκίνησε την καριέρα της στο χώρο της ψυχαγωγίας ως τραγουδίστρια, με επιτυχίες όπως το “Sentimental Journey”. Τη δεκαετία του 1950 έγινε σταρ του κινηματογράφου και τη δεκαετία του 1960 πρωταγωνίστησε σε ταινίες όπως Please Don’t Eat the Daisies, Move Over, Darling, The Thrill of It All, That Touch of Mink, Do Not Disturb, Where Were You When the Lights Went Out?, και Με έξι παίρνεις αυγοτάραχο. Στην αρχή της πολιτιστικής σεξουαλικής επανάστασης, η εικόνα της Doris Day ως υγιές, καθαρό κορίτσι της χάρισε στον Τύπο το μη κολακευτικό παρατσούκλι “Η γηραιότερη παρθένα του κόσμου”. (Για να είμαστε δίκαιοι, το άφησε κατά κάποιο τρόπο να συμβεί, όπως όταν αρνήθηκε τον ρόλο της κυρίας Ρόμπινσον στο The Graduate επειδή τον βρήκε “χυδαίο και προσβλητικό”). Μέχρι τη δεκαετία του 1970, η Ντόρις Ντέι ήταν μία από τις λίγες ηθοποιούς του Χόλιγουντ που κατάφεραν να μεταπηδήσουν στην τηλεόραση, με την κωμική της σειρά The Doris Day Show να διαρκεί πέντε σεζόν, παρά τις δραματικές αλλαγές στην εκπομπή κάθε σεζόν.

3. Audrey Hepburn #

(Πίστωση εικόνας: Paramount Pictures)

Η γοητευτική και πανέμορφη Audrey Hepburn έγινε κινηματογραφικό είδωλο τη δεκαετία του 1950, και στη δεκαετία του 1960 η φήμη της μόνο μεγάλωσε. Το 1961, πρωταγωνίστησε στην ευρέως λατρεμένη ρομαντική κωμωδία Breakfast at Tiffany’s. Η ερμηνεία της και η μόδα της ως κοσμική Holly Golightly έχουν γίνει διαχρονικά σύμβολα της ομορφιάς της υψηλής ραπτικής των μέσων του 20ου αιώνα. Άλλες ταινίες της δεκαετίας περιλαμβάνουν τις ταινίες The Unforgiven, The Children’s Hour, Charade, Paris When It Sizzles, How to Steal a Million, Wait Until Dark και Two for the Road. Η μοναδική εικόνα και η αίσθηση της μόδας της Hepburn την έκαναν μια από τις πρώτες σταρ του κινηματογράφου που έφεραν μια ανεπίσημη αλλά αναγνωρίσιμη ταυτότητα μάρκας. Το 1954, ο φωτογράφος μόδας Cecil Beaton σχολίασε για την Hepburn: “Κανείς δεν της έμοιαζε πριν από τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο… Η απόδειξη είναι ότι εμφανίστηκαν χιλιάδες απομιμήσεις”.

2. Σον Κόνερι #

(Πίστωση εικόνας: MGM)

Το όνομα είναι Connery – Sean Connery. Μετά τη θητεία του στο Βασιλικό Ναυτικό, ο Σον Κόνερι δοκίμασε την υποκριτική, πρώτα στη σκηνή και μετά στην οθόνη. Αφού πρωταγωνίστησε σε διάφορες βρετανικές ταινίες, γνώρισε διεθνή επιτυχία ως ο πρώτος ηθοποιός που υποδύθηκε τον μυστικό πράκτορα Τζέιμς Μποντ, έναν ρόλο που βοήθησε να γίνει διάσημος και με τη σειρά του τον έκανε διάσημο παγκοσμίως. Ξεκίνησε τη θητεία του στον Μποντ με το Dr. No του 1962, πριν συνεχίσει με επιτυχίες όπως το From Russia With Love, Goldfinger, Thunderball και You Only Live Twice. Άλλες μη Μποντ ταινίες του της δεκαετίας του ’60 περιλαμβάνουν τις ταινίες On the Fiddle, The Longest Day, Marnie, The Hill και Shalako. Η καριέρα του Σον Κόνερι συνέχισε την πορεία της και στη δεκαετία του ’70 και μετά, συμπεριλαμβανομένης της καλοκαιρινής επιτυχίας του 1996 The Rock.

1. Paul Newman #

(Πίστωση εικόνας: Warner Bros.)

Ο Steve McQueen δεν ήταν ο μόνος ηθοποιός του Χόλιγουντ που έμπαινε πίσω από το τιμόνι γρήγορων αυτοκινήτων. Ο Paul Newman, ηθοποιός, σκηνοθέτης και οδηγός αγώνων, είναι αναμφισβήτητα ο κατεξοχήν κινηματογραφικός αστέρας της δεκαετίας του 1960. Ανάμεσα στην καλή του εμφάνιση, το ελκυστικό του χάρισμα και τον αξιοζήλευτο τρόπο ζωής του ως αστέρας του Χόλιγουντ και επαγγελματίας αθλητής, η εικόνα του Πολ Νιούμαν παραμένει ως ένας πραγματικός αναγεννησιακός άνθρωπος.

Οι καλύτερες ταινίες του της δεκαετίας περιλαμβάνουν τις ταινίες The Hustler, Cool Hand Luke και Butch Cassidy and the Sundance Kid. Άλλες αξιοσημείωτες ταινίες είναι οι From the Terrace, Exodus, Paris Blues, The Outrage, Lady L, Torn Curtain και The Secret War of Harry Figg. Η δημοσιότητα του Πολ Νιούμαν αυξήθηκε καθ’ όλη τη διάρκεια της δεκαετίας του 1970, ενώ τον 21ο αιώνα εξακολουθούσε να γυρίζει ταινίες μέχρι το θάνατό του το 2008.